مشايخ روايى آقا محمد على بن محمد باقر بهبهانى و بحر العلوم نجفى طباطبايى و ميزا ابو القاسم قمى ( رهم ) و غيره است « 1 » . همچنين طرقى از شيخ آقا بزرگ طهرانى ، و آية اللّه نجفى مرعشى و سيد احمد مستنبط و شيخ محيى الدين مامقانى و مير سيد على فانى اصفهانى به طريقشان از ميرزا حسين نورى ( صاحب مستدرك الوسائل ) ، و او از استادش شيخ مرتضى انصارى ، و او از استادش ملا احمد نراقى ، و او از سيّد مهدى بحر العلوم ، و او از سيد ابو القاسم موسوى خوانسارى و او به طريقش از مرحوم سراب تنكابنى نقل حديث مىنمايد « 2 » . در بعضى از كتب جريانات عجيبى را به وى نسبت داده‌اند كه به عنوان مثال جريانى را كه مرحوم صاحب روضات در « روضات الجنات » آورده متذكر مىشويم و آن اينكه : « بعضى از نوادگان صالح صاحب ترجمه و علماء معاصرين چنين نقل مىكنند كه : مرحوم سراب براى زيارت ائمّهء عراق - سلام اللّه عليهم - از اصفهان رهسپار آن ديار شده ، در بين راه متوجه مىشود كه مردى او را همراهى مىكند و چون جهت استراحت در كاروانسرا فرود مىآيند آن شخص از ديده پنهان شده و فقط هنگام غذا مجدّدا حاضر شده و مقدارى غذا گرفته و از ديده پنهان مىگردد . اين مطلب تعجب مرحوم سراب را برانگيخته و در صدد تحقيق بر مىآيد و حركات وى را در نظر گرفته و متوجه مىشود كه در راه رفتن قدمهايش به زمين نمىرسد و گويا در هوا حركت مىكند ، اين موضوع سبب مزيد تعجب او شده و حقيقت را از او مىپرسد . در جواب مىگويد : من از مردان جنّ هستم و چندى قبل دچار مصيبتى شدم ، با خدا

--> ( 1 ) . روضات الجنات 7 / 107 ، مستدرك الوسائل 3 / 385 و 386 . ( 2 ) . بزرگان رامسر : 137 .